Surprise!

Een tijdje geleden zag ik op TLC een reclame van Wicked. Je kon kaartjes winnen voor de musical, op een speciale Wicked Ladies Night. Er moest een vraag beantwoord worden en that's it, eigenlijk. Aangezien ik al tijden geen prijsvragen meer had gewonnen maar het wel altijd leuk vind om mee te doen dacht ik: Waarom ook niet? Dus vulde ik in wat er ingevuld moest worden en verstuurde ik mijn formulier.

Vanavond vond ik een mailtje in mijn inbox. Ik heb gewonnen! Een welkome verrassing in deze kloteperiode (want er is eigenlijk geen ander woord voor). Behalve twee kaartjes voor de Wicked Ladies Night krijg ik ook een goodiebag ter waarde van €50,-. En een leuke bijkomstigheid is ook nog dat Willemijn op de dag dat we gaan, haar 1000ste show speelt als Elphaba in Europa. Dat betekent dat ik eindelijk Willemijn mag gaan bewonderen in háár rol! Afgelopen twee keer had ik haar alternate, die ook erg goed was, maar ik wilde zó graag Willemijn eens zien... Dat gaat nu eindelijk gebeuren! Ik ben helemaal blij! Bedankt, TLC!

Een arm om mijn schouder

We zitten naast elkaar op bed. Kussens in onze rug, dvd'tje aan. De film is niet zo boeiend, maar gewoon een afleiding. Mijn iPad ligt op jouw schoot, je linker arm ligt om mijn schouders en met je vrije hand speel je een kaartspelletje. Patience, voor de verandering. Eigenlijk doe je weinig anders op de iPad. Soms wissel je Patience af met een potje Spider Solitaire, om daarna weer terug te wisselen.
Ik ben dicht tegen je aan gekropen en volg met een half oog de romantische komedie. We kijken You again, maar het is niet echt een hoogstaande film. Laatst keken we Haar naam was Sarah, een film die me wel vanaf het begin tot het einde kon boeien. Zelfs terwijl jij naast me zat. Je reikte me een zakdoek aan toen ik tranen met tuiten moest huilen, en trok me wat dichter naar je toe als de film spannend werd.

Dit soort films doen jou weinig, dat weet ik. Jij bent meer van de thrillers. Maar aangezien ik van Harry Potter al wekenlang nachtmerries krijg, doe je me dat niet aan. Dus kijken we samen naar Disney-films (waarbij ik ook een pak zakdoeken gereed moet houden), hersenloze meidenfilms en af en toe een mooi kostuumdrama. Je bent lief. En bovenstaande is nog maar een fractie van wat je allemaal voor me over hebt, en voor me over hebt gehad de afgelopen - pak 'm beet - anderhalf jaar. Door dik en door dun, in goede en in slechte tijden, altijd ben je er. Ookal ben ik lang niet altijd even lief tegen je en veranderen de medicijnen me soms in een onuitstaanbaar kreng. Je houdt mijn hand vast, streelt over mijn rug en zegt dat het allemaal goed komt. En vroeg of laat komt het ook allemaal goed.

Ik hou van je!

Een speciaal, klein omaatje

Gisteren was mijn oma jarig. 74 jaar werd ze. Een paar jaar geleden had ik bijna al mijn opa's en oma's nog, op 1 oma na. Nu is oma mijn enige grootouder die nog leeft. Vrij snel achter elkaar zijn ze allemaal overleden; zowel mijn echte opa's als mijn stiefopa en -oma. Daarom moet deze enige overgebleven oma toch wel extra verwend worden!
Nu is dat geen probleem, want al sinds kleins af aan ben ik helemaal gek met mijn kleine omaatje, zoals ik haar vaak noem. Regelmatig eet ik bij haar, logeer ik bij haar of neem ik haar mee naar een musical. En laat dat nou net iets zijn wat oma helemaal geweldig vindt!
Ooit, toen ik zelf nog een wat kleinere Jennifer was, ging oma eens mee naar Oebele. Zelf vond ik het een verschrikkelijk slechte musical, maar oma zat te genieten. Een paar jaar later was ik klaar met school en kreeg ik een baan. Sinds ik die baan heb, en dus ook mijn eigen geld verdien, neem ik oma regelmatig mee naar het theater. Mary Poppins, We Will Rock You, Kruimeltje, La Cage aux Folles: Oma heeft ze gezien. En iedere keer zit ze naast me te stralen. Bij We Will Rock You, op rij 0, was ze zelfs een attractie voor de cast: Zo'n oud omaatje, helemaal vooraan, die bijna nog enthousiaster meedeed dan haar kleindochter. Jullie zullen begrijpen dat ik het erg leuk vind om mijn oma mee te nemen als ze er zo van geniet. Ook als ik zelf een musicaloptreden heb zit ze altijd in het publiek.
Vanavond neem ik haar mee naar Wicked. Oma kreeg tranen in haar ogen toen ik het haar vertelde, zo leuk vindt ze het. En iedereen, of ze het nou wilden of niet, kreeg te horen van dit speciale verjaardagscadeau. Buren, familie, kennissen die belden om haar te feliciteren... Iedereen vertelde ze vol trots dat ze zondagavond naar Wicked zou gaan. Op rij 2 nog wel!
Ik heb een heel speciaal, klein omaatje. En ik hoop dat we samen van nog heel veel musicals mogen genieten!

De vloek van Kruimeltje

Mijn vorige blogje ging over Kruimeltje, en dat ik daar voor de tweede keer heen zou gaan.
De allereerste keer dat ik naar deze musical zou gaan was december 2010. Helaas sneeuwde het toen zo erg dat het Eftelingtheater - waar hij toen nog draaide - onbereikbaar was, en moesten we onze kaartjes weggooien. Ontzettend gebaald toen! Maar natuurlijk wel hartstikke blij toen ik - bijna een jaar later - alsnóg naar Kruimeltje kon gaan. Ondertussen veel verhalen gehoord over hoe leuk en schattig de musical wel niet was, dus ik was blij dat ik het zelf kon gaan zien.
En inderdaad: Het was een echte familiemusical!
Gisteren zou ik dan voor de tweede keer gaan, wat dus eigenlijk de derde keer was dat ik kaartjes voor de musical had. Helaas bleek er een soort van vloek te rusten op Kruimeltje.
De avond voordat we zouden gaan was er nog niets aan de hand, maar gisterochtend werd Miek wakker en ik zag het meteen: Die voelde zich niet goed. De hele ochtend en middag heeft ze hondsberoerd op bed gelegen, in de hoop dat ze zich 's middags goed genoeg zou voelen om naar Kruimeltje te gaan. Helaas gebeurde wat ik al had verwacht: Om 3 uur, toen we weg moesten (de show zou om 4 uur beginnen), voelde ze zich nog steeds hartstikke ziek.
Ze wilde graag dat ik toch naar de musical zou gaan, met iemand anders, maar 1 uur voor aanvang van de show kon ik helaas niemand meer vinden die binnen die korte tijd naar Rotterdam kon komen. We hebben dus opnieuw de kaartjes moeten laten voor wat ze waren (dag dag 70 euro...), en jammer genoeg heb ik er ook niemand anders meer blij mee kunnen maken. Dus gisteren om 4 uur waren er in het midden van rij 6 twee lege plekken... Snik. Ik denk dat ik het maar gewoon niet meer ga proberen, want op deze manier wordt het een duur grapje. 3x kaartjes geboekt voor de show en uiteindelijk maar 1x Kruimeltje in actie gezien!

Kruimeltje

Morgen is het zo ver: Ik ga voor de tweede keer naar de musical Kruimeltje. Deze keer met mijn lieve meisje, die deze show nog niet eerder gezien heeft.
Het was mijn kerstcadeautje voor haar. Een klein, plat pakje lag onder de vrolijk versierde kerstboom. Miek's naam prijkte erop. "Wel voorzichtig openmaken," waarschuwde ik nog, bang dat ze in haar enthousiasme niet alleen het inpakpapier maar ook de kaartjes kapot zou scheuren.
Morgen gaan we dus. Ik heb speciaal kaartjes geboekt voor deze voorstelling, omdat Kruimeltje dan gespeeld wordt door Timo Verbeek. En die ken ik nog van Mary Poppins! Vorige keer heb ik hem ook al zien schitteren in deze rol, maar ik vond dat Miek dat ook moest zien. Zo geweldig, een klein - vrij verlegen - ventje wat op het podium ineens helemaal begint te stralen. En goed dat hij is!
Ik ben benieuwd of Miek er net zo over denkt.
Zet 'm op, Timo!

Wicked!

Gisteren ben ik voor het eerst naar de musical Wicked geweest. En wát een spektakel! Ik had me al laten vertellen dat het een heel gave show was, maar dit overtrof al mijn verwachtingen.

Het begon wel met een kleine teleurstelling: Beide hoofdrolspeelsters waren er niet. Chantal Janzen werd vervangen door Céline Purcell (die ik overigens nog leuker vind!), en Willemijn Verkaik's alternate was Renée van Wegberg. Van dat laatste baalde ik behoorlijk, zeker omdat ik zó ontzettend benieuwd was naar Willemijn! Ik heb Renée vaker gezien in Joseph en ik wist dus wel dat ze ontzettend goed was, maar ik had me gewoon erg verheugd op het 'on stage' zien van Willemijn.
Na de show was mijn teleurstelling gelukkig stukken minder. Renée is een prachtige Elphaba en Céline is hilarisch als G(a)linda. Jim, die de derde hoofdrol voor zijn rekening neemt, was er wel. Maar over hem ben ik niet zo te spreken, zijn zang was niet sterk en ook zijn acteerwerk liet te wensen over.
Al met al is deze show zeker een aanrader, en wat mij betreft: Voor herhaling vatbaar!

The Lion King 3D

Vandaag ben ik met mijn vriendinnetje naar The Lion King 3D geweest. Van tevoren was ik niet zo enthousiast over dat hele 3D-effect - ik krijg er altijd hoofdpijn van en ik vind die enge beestjes die op je afkomen maar griezelig - dus ik was erg benieuwd wat ik kon verwachten.
Ik moet toegeven: Het viel me reuze mee. Van creepy 3D effecten was geen sprake, hooguit schrok ik soms een beetje van een vogel die ineens wel héél dicht langs me vloog. Verder was het 3D vooral móói. Een paar takken op de voorgrond en een springende kudde antilopes op de achtergrond... En toen Simba's vader stierf, was dat in 3D nog nét wat emotioneler.
Maar stiekem werd ik, hoe mooi de film ook was, nog het meest vermaakt door het meisje naast me. Ik denk dat ze een jaar of 6 was, en 'gezellig' met papa naar de bioscoop. Het begon al goed: Ze kwamen te laat binnen, onder een hoop gejengel van het meisje, die haar 3D bril al op had. Ze plofte neer met haar flesje drinken, gevolgd door een hoop gemopper omdat mijn flesje in 'haar' bekerhouder stond (die houders tussen twee stoelen in, aan de leuning). Vader pakte haar flesje en zette hem in de andere houder, klaar om de film te kijken.
Een minuut of 5 was het stil, op wat popcorn gesmak na. Toen boog vader naar dochterlief toe: "Vind je het leuk schat?" "Nee," antwoordde ze, met haar armen demonstratief over elkaar gevouwen, "ik vind het stom." Een tikje beteuterd ging de vader weer rechtop zitten. De rest van de film heeft hij niets meer tegen zijn dochter gezegd.

Toch nog

Omdat ik geen kloppende songtekst van het prachtige nieuwe nummer 'Toch nog' uit Miss Saigon kon vinden, heb ik zelf meegeschreven met een opname, gezongen door Brigitte Heitzer. Omdat ik het zo'n prachtige tekst vind, besloot ik hem hier te delen. Mocht iemand een foutje in de songtekst tegenkomen, hoor ik het natuurlijk graag!



Miss Saigon - Toch nog

Toch nog
Geloof ik dat ik hem niet aan haar zal verliezen
Door die liefde van toen zal hij nu moeten kiezen
Ze verschijnt hier in levende lijven dan toch nog
Nooit was hij echt van mij, maar steeds weer hoop ik

Toch nog
Dat hij weet en beseft dat ik hem meer kan geven
Dat niet zij, maar dat ik hem geluk breng in 't leven
Ik hoop toch nog, 'k hoop toch nog
Dat hij kiest voor mij

Hij stal m'n hart, ja meteen toen 'k hem zag
Met dat lieve gezicht en die droevige lach
Zo ontheemd als hij was, zo alleen als hij was
Ik wist, ik hou van die man voor altijd, maar...

Toch nog
Was ik blind door vertrouwen dat mij mee kon slepen
Toen 'k haar zag heb ik alles volledig begrepen
Overweeg ik dat duister verleden dan toch nog
Win ik opnieuw zijn hart, win uiteindelijk ik

Toch nog
Vergelijkt hij haar liefde met mij, woont hij toch nog
Dat hij hoort bij de vrouw die hem werkelijk lief heeft
Die door dik en door dun z'n geluk en verdriet deelt

Mijn liefde
Als ik alles, ja alles riskeer, wil ik toch nog
't Is aan hem zal hij kiezen voor mij, win ik toch nog
Overwint onze liefde uiteindelijk

Toch nog

Wie wordt vanavond Miss Saigon?

Wat een prachtige musical is Miss Saigon.
Ik had er van tevoren expres weinig over gelezen, zodat ik blanco en zonder vooroordelen naar de musical zou gaan. Het enige wat ik wist, was dat het iets met een oorlog te maken had, en dat het geen vrolijk verhaal zou zijn. Nou, dat was het zeker niet. Nu huil ik sowieso vrij snel bij musicals, maar Miss Saigon sloeg echt alles.
Ik zal - voor de mensen die nog willen gaan - niet zeggen waaróm, maar zo tegen het einde van de eerste akte begon ik te snotteren en in de tweede akte was het helemaal één groot tranendal. De hoofdpersoon kreeg een flashback en de tranen begonnen toen pas écht te stromen, wat een prachtig acteerwerk, wat een drama... Wat geweldig gespeeld door onder andere Na-Young Jeon en Ton Sieben, toch twee vrij 'nieuwe' talenten.
Normaal ben ik meer van de vrolijke, feelgood-musicals, waar ik helemaal heppie de peppie vandaan kom. Toch ben ik zwaar onder de indruk van deze zware musical met een dramatisch einde, en ik wil hem zeker nog eens gaan bewonderen. Toch zou ik de musical niet aanraden naar mensen die een gezellig avondje weg willen en verder nooit naar een musical gaan, want het is écht een zwaar verhaal en toen ik de zaal uitkwam had ik het gevoel alsof ik net een begrafenis achter de rug had. Die 'kater' verdween pas in de loop van de volgende dag. Maar voor de echte musicalliefhebber is het echt een show die je gezien MOET hebben!

Het leed dat 'SeeTickets' heet

Wat het de laatste tijd is bij SeeTickets, ik weet het niet. Al weken hoor ik mensen klagen over de slechte bereikbaarheid, maar ik dacht dat het allemaal wel meeviel. Zelf had ik er in ieder geval nooit last van. Tot gisteren.
Er kwam een leuke kortingsactie voor Miss Saigon binnen in mijn mailbox. Tweede kaartje gratis! Met de ticketprijzen van tegenwoordig is dat zeker wel een interessante aanbieding, want als je met twee personen een musical wilt bezoeken ben je al gauw zo'n €170,- kwijt. Belachelijk veel, en dan heb je pas twee tickets, dus een uitje met het hele gezin is echt een aanslag op je portemonnee.
Dan heb ik het nog niet eens over de kosten die je maakt nog vóórdat je een kaartje hebt. Bij de meeste aanbiedingen is het namelijk zo dat je niet online kunt boeken, maar moet bellen met een peperduur 0900-nummer. 45 cent per minuut, met een maximum van €22,50. Okee, als je direct geholpen wordt valt dat mee. Helaas heb ik gisteren welgeteld 12x moeten bellen voordat ik eindelijk een medewerker aan de lijn kreeg. Nu werk ik zelf bij een callcenter dus trap ik niet in de truucjes als "De wachttijd bedraagt meer dan vijf minuten." Uit ervaring weet ik dat het 6 minuten kan zijn, maar ook 40. En ook het achterlaten van mijn telefoonnummer begin ik niet aan, dat heb ik al eerder gedaan en toen heb ik 3 dagen moeten wachten voordat ik eindelijk teruggebeld werd.
Eigenlijk heb ik best wel medelijden met de mensen die bij SeeTickets de telefoon aan moeten nemen. Zij kunnen niets doen aan de achterlijke wachttijden, maar krijgen wel alle chagrijnige, boze klanten aan de lijn. Ik neem me daarom ook altijd voor om vriendelijk te zijn aan de telefoon, zolang zij dat ook tegen mij zijn. Ze zullen het al zwaar genoeg hebben.
Gelukkig kreeg ik ook een heel aardige vrouw aan de telefoon, die me goed en snel aan kaartjes heeft geholpen. Dat scheelt een hoop, want met al die telefoonkosten is al bijna mijn korting weer pleite.
Al met al heb ik het wel voor elkaar: Vanavond zit ik op rij 8 bij Miss Saigon!

Genoeg gewacht, ik lach om zwaartekracht!

Op 6 november aanstaande is dan eindelijk de première van Wicked, de magische musical waarop ik al veel enthousiaste reacties heb gehoord. In andere landen is dit één van de best lopende musicals, dus ik sprong een gat in de lucht toen bekend werd dat hij ook naar Nederland zou komen.
Wicked is het verhaal over de groene heks Elphaba, die een onwaarschijnlijke vriendschap sluit met de blonde, populaire Glinda. Eigenlijk is het een voorloper van 'The wizard of Oz,' een musical die ik een paar jaar geleden al heb gezien. De muziek kende ik al langer, het mooie maar zielige nummer I'm not that girl, het prachtige duet For good en natuurlijk het ultieme musicalnummer Defying gravity zijn al tijden favoriet.
In eerste instantie was ik nogal huiverig. Martine Bijl zou de musical gaan vertalen en ik moet heel eerlijk zijn: Ik ben meestal niet zo weg van haar werk. Ze heeft een typische stijl van vertalen, een beetje plat, wat me soms nogal tegenstaat. Neem bijvoorbeeld de 'gratekutte koeien' van Joseph, die doen nog steeds pijn aan mijn oren. We Will Rock You vond ik één van haar betere vertalingen, maar nummers als 'No one mourns the Wicked'... Ik vreesde voor de creativiteit van mevrouw Bijl.
Gelukkig moest ik hierop terugkomen bij het eerste optreden van Willemijn Verkaik als onze geniale Elphaba: Defying gravity was best redelijk vertaald. Er zaten hele mooie dingen in, uiteraard ook mindere aspecten ('Niemand huilt om heksen'? Sinds wanneer is Glinda geen heks meer?), maar het viel me 100% mee. Op het afgelopen Musical Awards Gala kregen we ook een voorproefje te horen van For Good. Een beetje té letterlijk vertaald naar mijn mening, maar ook dit had zeker slechter gekund. Tel daar de - over het algemeen best goede - stem van Chantal Janzen bij op en de fenomenale Willemijn Verkaik en je hebt een fantastisch optreden.

Mijn enthousiasme is hiermee gewekt, dusse... Don't miss it, get Wicked!

Rock on!

Ik ben een heuse musicaljunk en kan maanden tot jarenlang treuren om een gestopte musical. Het meest recente voorbeeld is 'We Will Rock You.' Op 13 augustus van dit jaar viel het doek voor deze spetterende rockmusical, en hoewel de meningen van het publiek niet altijd even positief waren was deze musical voor mij hét hoogtepunt van het afgelopen jaar.
Stond mijn vorige persoonlijk record aan musicalbezoeken op 15 (Tarzan!), bij We Will Rock You ben ik daar ruim overheen gegaan. Op de laatste dag dat deze show in Utrecht draaide, zag ik hem voor de 25ste keer.
Veel mensen verklaren me voor gek, maar voor mij is het bezoeken van een musical een moment van totale ontspanning. Ik kom er standaard vrolijk en weer helemaal 'opgeladen' vandaan, zeker als een musical zo sprankelend en energiek is als We Will Rock You. En waar sommige mannen elke zondagavond kijken naar mannetjes die achter een bal aanrennen (ik ben geen voetbalfan...), ga ik meerdere keren naar dezelfde musical.
'Dat is toch steeds hetzelfde, waarom moet je er dan zo vaak heen?' is de vraag die ik standaard krijg. Het antwoord is simpel: Er zijn NOOIT 2 shows hetzelfde. Altijd is er nét een andere cast, worden er nét iets andere grapjes gemaakt of improviseert een acteur wat bij het script. Ook zie je telkens weer dingen die je nooit eerder waren opgevallen; iemand uit het ensemble die een gekke bek trekt of twee mensen op de achtergrond die een onderonsje hebben.
Omdat ik zelf musicalles volg, vind ik het ook erg interessant om op bijvoorbeeld zangtechnieken te letten. Een beetje spieken bij de professionals kan geen kwaad!
Natuurlijk hoeft niet iedereen mijn mening te delen, maar ik geniet van het bezoeken van musicals. Hopelijk heb ik nu voor iedereen een beetje duidelijk kunnen maken waaróm.